تبليغاتX
" دکتر ابراهیمی در کاشمر "
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
احساس گناه

@@@ رویدادهای اخیر در عرصه حیات اجتماعی و سیاسی ایرانیان نه یک رخداد گذرا که جریانی پیوسته است که مسیر خود را می پیماید درست همانگونه که سیلاب مسیر خود را می یابد. جامعه به مثابه موجود زنده ای است که رشد می یابد و تغییر و تحول را تجربه می نماید. همانگونه که کودکان قد می کشند و بلوغ و جوانی و میانسالی را دیر یا زود پشت سر می گذرانند جوامع نیز از چنین پروسه ای برخوردارند. امیدوارم آنانی که دستی در قدرت دارند با نگاهی عمیق به رویدادهای چند ماهه و به عبارتی چند ساله گذشته و با استفاده از دانش چند هزار ساله بشریت در امر سیاست و حکومت تصمیماتی بخردانه و شایسته و بایسته و با نگاهی عبرت آموزانه از موارد تاریخی مشابه و سرنوشت بازیگران آن اتخاذ نمایند تا فرصت جبرانی بیابند بر آنچه که قصور ورزیدند و آنچه که زیاده روی پیشه ساختند.

@@@ هنوز از سرنوشت وامهای میلیاردی که به مدد یاری امدادهای غیبی به نو کیسه های کاشمری پرداخت شده خبری نیست. ظاهرا" نه اصلش را می پردازند و نه فرعش را و توپ هم جلودارشان نیست. اصولا" کسی جیگرش را ندارد که حضرات را بازخواست نماید. سرپرستی بانکهای استان حریفشان نمی شود چه رسد به بینوایانی که عنوان ریاست را در این دیار یدک می کشند. حرفهایی هم زده می شود از خاصه خرجیهایشان در غوغای انتخابات مجلس و قضایای مکتوم و بسیار گسترده دیگر !!!

@@@ این هفته در دانشگاه آزاد واحد کاشمر شایع شده بود - و امیدوارم که شایعه نیز باقی بماند - که فردی صاحب مسئولیت و دارای زن و فرزند یکی از دانشجویان را به عقد موقت خود درآورده و افتخار همنشینی با بزرگان را تقدیم وی نموده است و به قول عزیزی همکار سد شکنی پیشه ساخته و راه را برای بقیه گشوده است تا به فراغت بال و آسودگی خاطر از میان گلها دست چین نموده و دین خود را دوباره و چند باره کامل سازند. سالها فریاد زدم بابا دانشگاه جای عقد و عروسی و مراسم جشن ازدواج و بعله برون و همسریابی و هزار کوفت و زهر مار دیگر نیست کسی گوش نداد . داد می زدم دانشگاه جای رژه نظامی و پوتین و سر نیزه و آموزش کشتن آدمها نیست باز کسی محلم نگذاشت. التماس می کردم بگذارید فقط به عنوان استاد درسمان را بدهیم برویم پی کارمان بی انصافها نگذاشتند و به جرم یک سخنرانی به صلابه امان کشیدند و با شب نامه و پرونده سازی و هزار بامبول به افسردگی و سکوت کشاندند ما را. حالا این هم تبعات سکوت ما . به خدا احساس گناه می کنم.

@@@ ترشیزیها خیلی چیزها را به دلیل خیلی دلیلها ندارند اما یک نماینده خوب و آزاد اندیش و با درایت دارند که به خیلی چیزها می ارزد . خباز عزیز به هزار دلیل می دانی که محبوبیتت در این روزها هزار برابر شده است . امیدوارم با دعای خیر ترشیزیان از الطاف احدیت بیشتر مستفیذ گردی.


|+| نوشته شده توسط در چهارشنبه 1388/07/22 و ساعت  | 
بازی و دیگر هیچ

@@@@  اگر از من به عنوان یک روانشناس بپرسند مهمترین نیاز یک کودک بعد از نفس کشیدن و غذا خوردن چیست بدون هیچ تردیدی می گویم بازی !! تا شش سالگی بازی تنها فعالیتی است که برای رشد روانی و بدنی کودک نقش حیاتی دارد. کودکان دنیا را از طریق بازی کشف می کنند و روابط و تعاملات میان اشیا و رویدادها و رفتارها را با تجربه بدون واسطه به مرحله ادراک می رسانند.بسیاری از کسانی که در بزرگسالی بیماری روانی و مشکلات رفتاری دامنگیرشان می شود به نحوی با مشکل در بازی کردن و پرداختن به فعالیتهای بدنی و یا تحریکات روانی روبرو بوده اند. رفتار والدین و خصوصیات شخصیتی آنان در میزان آزاد گزاردن کودکانشان در انجام بازیهای گوناگون پیوستگی و همراهی بسیار نزدیکی را نشان می دهد. هر چه والدین بیشتر به تشویق و ترغیب کودکان به بازی بپردازند و فرزندانشان را با آزادی بیشتر در این راه همراهی کنند به سلامتی روانی و افزایش سازگاری آنان کمک بی اندازه زیادی می نمایند و برعکس هر چه میزان فشارها و محدودیت ها بیشتر باشد و کودکان در شرایطی فاقد تشویق به فعالیتهای بدنی و جنب و جوش و تحرک و بازی قرار داشته باشند آشفتگی و مشکلات روانی و رفتاری و همچنین ناتوانی در سازگاریهای بعدی افزایش یافته و در نهایت فرآیند رشد سالم روانی و ذهنی آنان دچار آسیبهای جدی و خطرناکی می گردد که در نهایت برای تمام عمر از آنها انسانهایی افسرده و بیمار و سرخورده و نابهنجار می سازد . اگر جامعه سالمی می خواهید داشته باشید و فرزندانتان آرامش و شادی و سلامت را در حال و آینده اشان تجربه کنند آنها را نه تنها از بازی و فعالیتهای دائمی بدنی و ذهنی محروم نسازید که برای هر لحظه اشان برنامه ای برای بازی و تفریح و سرگرمی بچینید و مشتاقانه خودتان نیز با آنها همراه و همگام شوید. با نزدیک شدن به فصل درس و مدرسه بسیاری از والدین از خصوصیات مدرسه ای که باید فرزندشان باید در آن به تحصیل بپردازند می پرسند. به پدران و مادران باید گفت مدرسه کودکانتان را با توجه به میزان فضا و وسایلی که برای بازی دانش آموزان در اختیار دارد انتخاب کنید. شاید مهمتر از آنچه که کودکان در پشت میز کلاس می آموزند فریادها و جنب و جوشی است که در حال بازی از خود نشان می دهند. بچه ها به هنگام بازی بیشتر از کلاس درس و معلم یاد می گیرند. معلمان آگاه نیک می دانند که سخت ترین مفاهیم و دروس را می توان در قالب بازی به دانش آموزان بیاموزانند و بالاترین بهره وری از آن بدست آورند




|+| نوشته شده توسط در شنبه 1388/07/04 و ساعت  | 
زنان همراه هوگو چاوز در حرم رضوی
|+| نوشته شده توسط در جمعه 1388/06/27 و ساعت  | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar


افراد آنلاين: نفر نفر

center"> نفر } function reEnable(){ return true }

}