دیار ترشیز از تسلط مدیران غیر بومی در رنج است. در طی سالیان اخیر به کرات شاهد عزل و نصب های متعدد در عرصه ادارات و سازمانهای منطقه هستیم بدون اینکه علت واقعی آن را بدانیم. تجربه مدیریت از سرمایه های یک مجموعه تلقی می شود.نیرو های توانمند در حقیقت  دارائیهای  گرانقدر یک تشکیلات محسوب می شوند که به مرور بر ارزش و قدر و اهمیت آنان افزوده می گردد . آنان در کوره وظیفه و مسئولیت با خرج عمر عزیز  آبدیده و کار آمد می گردند و همچون گنجی ارزشمند بعنوان ارکان توسعه و بهره وری بحساب می آیند. عرصه بر مدیران بومی در دیار کاشمر علیرغم ظرفیت و پتانسیل کافی بسیار محدود و بسته است و چنین می شود که  اندک مدیران بومی در زیر تیغ  رقابتها  و تنشهای مغرضانه و هدایت شده عنان مسئولیت رها می سازند و عطای آن را به لقایش می بخشند.اگر اوضاع بدین منوال پیش رود منطقه از گوهر گرانقدر تجربیات مدیریت بومی و اقلیمی که منطبق بر نیازهای واقعی مردم این دیار است خالی خواهد شد و به مرور به فرسایش خزنده ای بسوی وابستگی و اتکای بیشتر به مدیران ترمینالی منجر می گردد.

  RSS