" دکتر ابراهیمی در کاشمر "

داستان دو مرد

هنگاميکه از توسعه و پيشرفت صحبت به عمل مي آيد نام دانشگاه بر تارک هر الويتي قرار مي گيرد. قبل از اينکه دانشگاهي در ديار ترشيز تاسيس شود رکود و انجماد خوفناکي بر حيات اجتماعي اين منطقه سايه افکنده بود. مردمان در ساختار چند لايه سنتهاي کهن خود از اسارت انديشه و تفکر برخوردار بودند و مجموعه آگاهي آنان از چهار چوب دروازه هاي اين ديار فراتر نمي رفت. نام دو مرد هميشه با جنبش ايجاد تغيير و تبديل در اذهان ساکنان اين منطقه گره خورده است و جاودان همت اين دو شريف بزرگوار درس توانمندي و اقتدار و صداقت بر روندگان و آيندگان خواهد آموخت. اگر چه رسم زمانه سراسر نامردي و دون صفتي و نامرادي است و آزادگان در حياتشان جفا مي بينند و حقيران از آنان در پيش ديدگانشان حرمت و احترام مي ربايند و پستي خود بر منظر درخشان آنان فرافکني مي نمايند اما چنين مرداني خدمتشان به خلق نه از بهر دينار است و درهم و نه از سر نياز به کرنش حيوان صفتانه فرصت طلبان و منفعت جويان سياه باطني که چون تازيان بو مي کشند و به انبان شکم وعده استخواني بشارت مي دهند.

اين دو مرد که يکي آغازگر بود و پر توان و ديگري سرشار از تفکر و خاتمه دهنده ، با تلاش خود از اساس تحولي را بنيان نهادند که دامنه درخشندگي آن تا امتداد اذهان هزاران نفري که آمدند و رفتند و ميوه اي از اين نهال پر بار غرس شده بدست آنان چيدند کشيده شده است. جالب است بر اين نکته تعمق شود که هر دو جامع جميع تضادها در قياس با يکديگر بودند . يکي پر جوش و خروش و اجتماعي و مردمدار و آن ديگري غرق در دنياي مراقبه و توجه و انديشه. يکي با گذشت و مهربان و خوش بين و ديگري عميق و سرشار از درک و بينش. اشتراکشان در بهره مندي هر دو از هوشمندي ذاتي بود که مسيرشان را به يکديگر شباهت مي داد. برق نگاه هر دو اميد و سخت کوشي در اذهان و بينندگان و ناظران پديدار مي ساخت و ناخودآگاه آنان را به متابعت و تحسين وا مي داشت.

آن که شروع کرد و کلنگ بر دست گرفت تا بر کلوخ جهل وناداني و بيگانگي مردمان اين خطه کوبد و سر افعي حماقت و ضلالت و گمراهي آنان بر سنگ دانش متلاشي سازد ، از جيب کم مايه دانش جويان و دانش ستايان اندک اندک به امانت سرمايه اي فراهم و سرپناهي از جنس نور دانش بر سقف کهنه و پوسيده قبلي نشاند و نامه را با جوهر عشق آغاز نمود و آن ديگري تجربه ساليان عمر گرانبهايش را بي کمترين چشمداشتي ـ که فقط در وارستگان و عارفان و شکوفايان چنين صفتي مي توان يافت ـ نثار تشنگان علم و آرزومندان آگاهي نمود.

بر اهل خرد است که نام بزرگان به نيکي ياد نمايند و از نخبگان و نيک انديشان و خردمداران و آزاد انديشان و ناوابستگان و بيرشکان و دريادلان عرصه معرفت و آگاهي و تلاش دلجويي و احترام و تفقد بعمل آورند.

نام دکتر رمضانپور و سيد طباطبايي با تاريخ اين مردمان براي هميشه همراه مي باشد. اگر جنگاوران با کشور گشائي در تاريخ جاودان شدند اينان کشور قلبها را فتح نمودند و ملک انديشه را در اين ديار به تملک دانش و آگاهي در آوردند و با شيوه صالحان ماندگار گرديدند.

|+| نوشته شده توسط دکتر ابراهیمی در شنبه 1385/02/02 و ساعت |